گرمی‌ این روزگار از من گذشت

سردی آن مانده همچون کوه و دشت

خالی‌ از احساس عشقم گشته ام

زندگانی‌ رفت و عمرم در گذشت

دائماً دل‌ در خرابت می‌‌، است

شاید هم انگور بودم بر درخت