همین یک آسمون مونده برا من

همین یک همزبون مونده برا من

خیال روزگار راحت راحت

همین چند روزه جون مونده برا من

شبا تاریک نمیشه چون تو هستی‌

چشات رنگین کمون مونده برا من

چقدر از آرزو هام رفته بر با د

از این دنیا جنون مونده برا من

(حاکمی)

منو ببر به شهری 

که آدم هاش خسته اند 

برای دیدن خدا

چشماشون روبسته اند

منو ببر به شهری

که آفتابش آبیه

برای بوسیدن خاک

لحظه هاش بی‌ تابی یه

من  ببر به شهری 

که خونه‌های اونجا

نه در دارند نه دیوار

آدم‌هاشون خاکی یه

منو ببر به شهری 

باشه پر از قناری

فصلی تو کار نباشه

روزاش همش بهاری

(حاکمی)