پرندهها در قفس از گرسنگی و تشنگی نمیمیرند
اما
حسرت پرواز
و بال زدن در آسمان را
و کوچ به سرزمینهای بی مرز را
و انتخاب جفت دلخواه را
و ساختن لانه ی هرچند کوچک را
و آنچه خود بخواهد را
با زدن خود به میلههای قفس
فریاد میکند و میخواند
من نگران مردن در قفس نیستم
اما
درد من
نگران عادت به آن
و فراموشی آزادی است
مزدا
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen